พ่อ...แม่...

Sun, 21 Oct 2007 06:25:30 GMT

จดหมายจากพ่อ

ลูก รัก . . .

ในวันที่ลูกเห็นพ่อแก่ตัวลง และความเจ็บป่วยเริ่มย่างกายเข้ามาหา
ได้โปรดเข้าใจสังขารของพ่อด้วยนะลูกรัก

ถ้าพ่อกินเลอะเทอะ หรือกินหก
และไม่สามารถลุกขึ้นมาแต่งตัว เองได้เวลาป่วยไข้ ก็โปรดเข้าใจพ่อนะ . . .
ถึงแม้เมื่อก่อนพ่อจะเป็นคนพล่ำสอนสิ่งเหล่านี้ให้กับลูกก็ตาม

จำได้ไหม... ลูกรัก เมื่อก่อนพ่อมักพูด ประโยคเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมา
แต่ลูกก็ไม่เคยพูดขัดคอพ่อ ลูกได้แต่นั่งฟังพ่อพูดตาแป๋ว . . .
ตกค่ำพ่ออ่านนิทานกล่อมลูกเรื่องเดิม ๆ
ให้ลูกฟังแล้วฟังอีก จนลูกของพ่อหลับสนิท

หากพ่อไม่ต้องการอาบน้ำ ก็อย่าคิดตำหนิพ่อเลยนะลูก ...จำได้ไหมว่า
พ่อต้องวิ่งไล่จับลูกกี่ครั้งกี่หนเพื่อตามตัวลูกมาอาบน้ำ
พร้อมทั้งนั่งฟังขอแก้ตัวสารพัดในการไม่อาบน้ำ แต่!
พ่อคนนี้ก็มีวิธีทำให้ลูกของพ่อต้องเดินไปอาบน้ำแต่โดยดี

ลูกรัก... หากลูกเห็นพ่อไม่เข้าใจเทคโนโลยีใหม่ ๆ
ได้โปรดอย่ามองพ่อด้วยสายตา และรอยยิ้มที่ดูเยาะเย้ยพ่อคนนี้เลย . . .
ขอเวลาให้พ่อได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ในยุคของลูกบ้าง
พ่อสอนสิ่ง ต่าง ๆ มากมายให้ลูก
ทั้งเรื่องการกินดีอยู่ดีและการมีชีวิตที่สุขสบาย

ในบางช่วงขณะ ที่พ่อต้องสูญเสียความทรงจำ
หรือไม่สามารถปะติปะต่อเรื่องราวเวลาเราสนทนากันได้
ให้เวลาพ่อหน่อย . . .
พ่อจำเป็นต้องใช้เวลาในการทบทวนความจำ
และถ้าพ่อทำไม่ได้ก็ไม่ได้หมายความว่าพ่อเพ้อเจ้อ
หรือมีปัญหาทางประสาท และที่สำคัญ
ถึงพ่อไม่สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดให้ลูกฟังได้
แต่พ่อก็เชื่อว่าลูกจะฟังในสิ่งที่พ่อพูดนะ

ถ้าพ่อยังไม่ต้องการกิน ลูกอย่าบังคับพ่อนะ
พ่อรู้ว่าพ่อหิวและต้องกินเมื่อไหร่

เมื่อขาของพ่ออ่อนล้า อย่าปล่อยให้พ่อเดินลำพัง
ขอมือลูกจูงพ่อไป
เหมือนเมื่อครั้งที่พ่อจูงมือลูกเดินก้าวแรกในชีวิตของลูก

ถ้าวันหนึ่ง พ่อบอกว่า พ่อต้องการตาย! ได้โปรดอย่าโกรธพ่อ
เพราะ ไม่ได้หมายความว่า พ่อไม่ต้องการมีชีวิตอยู่
แต่....วันหนึ่งลูกจะเข้าใจสิ่งที่พ่อพูด เข้าใจพ่อนะ
เพราะพ่อก็พยายามเข้าใจว่า ไม่มีใครที่จะมีชีวิตอยู่ค้ำฟ้า ทุกคนต้องตาย

สักวันหนึ่ง ลูกจะเข้าใจพ่อ ทุก ๆ สิ่งที่พ่อทำ
ทุกย่างก้าวที่ลูกเดิน พ่อพยายามเตรียมสิ่งดี ๆ ไว้รอลูกเสมอ

ลูกรัก... อย่ารู้สึกแย่ หรือโกรธพ่อ พ่อยังอยู่ข้าง ๆ ลูก
ลูกก็ต้องอยู่ใกล้ ๆพ่อ พยายามเข้าใจพ่อ และช่วยพ่อ
เหมือนเมื่อครั้งที่พ่อช่วยหนูให้ยืนอยู่บนโลกใบนี้ได้

ช่วยพ่อเดิน ช่วยพ่อจนวินาทีสุดท้ายของเส้นทางเดินด้วยความรักและความอดทน
พ่อจะจ่ายค่าตอบแทนให้ลูกเป็นรอยยิ้มและความรักที่ยิ่งใหญ่
พ่อจะอยู่กับลูกตลอดไป

พ่อรัก ลูก . . . จาก พ่อ

แม่

สมัยนั้นไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครให้เลี้ยงแทน ...

ชายหนุ่มจึงตัดสินใจแบกเอาไปปล่อยป่าให้อยู่ตามยถากรรม ...

ระหว่างทาง แม่ไม่วอนขอ... ไม่ถาม... ไม่ว่าอะไร...

ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทาง เรื่อยไป เข้าป่าลึกไกลมากแล้ว....

ลูกชายวางแม่ลงบนโขดหิน แล้วหันหลังเดินกลับทางเดิมไป ...

... ตอนนี้เอง ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า ...

"ลูกเอ๋ย เดินตามรอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลงทาง..."

ป๊า แม่ จ๋า ลูกรักป๊ากับแม่มากนะ ถึงแม้ลูกจะไม่ใช่ลูกที่ดีนัก แต่ลูกก็จะพยายามนะ

ได้เกิดมาเป็นลูกป๊ากับแม่ทั้งทีลูกคนนี้จะเอาดีให้ได้

กำ ต้องไปกินไอติมอ่ะ

Fri, 14 Apr 2006 01:30:30 GMT

First time to write html code by myself

                                                                 Well, I guess this is the first time that I think to write html code by myself .. Because even I have

                                                     things to do but I'm in the mood to do so and  .. well .. I just come back .. I lost far about 3 days I think .. anyway on

                         last friday we have no school but I still have swim practice and GUESS WHAT I SWAM ABOUT 10 KILOMETERS .. It takes about 4

                                   HOURS and I didnt even finish .. I suck .. I know ...คิดถึงเมืองไทยมากมายเลย จะได้กลับแล้วนะ ..  But PROM is

          coming up guys .. I dont know what it's gonna be like .. I dont know ... สำหรับคน

                               ที่เมืองไทยเราก็ยังหายใจ ก็ไม่ถือว่าสบายอะไรมากมาย ชีวิตก็เรื่อยๆ ก็ทนๆน่ะ อีกแค่สองเดือน ภาวนาอยู่ทุกวันให้วันกลับ

                                              มาถึงเร็วๆซักที รอไม่ไหวแล้ว ง่า ทุกคนมีแฟนกีนหมดเลย กูก็เบื่อจริงๆ ก็เราไม่มีไง แล้วก็ถึงอยากมี ก็

                                                                    ยังกับว่าเป็นไปได้ เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายเพราะ ไม่ได้ชอบคนๆเดียวมากมายอะไร ก็เลย

                                                    เหมือนกับปล่อยๆไป อืม .. สุดท้าย อยากมีแฟนง่ะ

                         คิดถึงครอบครัวและเพื่อนๆมากนะเว้ย แล้วก็คิดถึงบิ๊กด้วย ก่อนหน้านั้นไม่ได้นึกถึงด้วยซ้ำ พอคุยกะเอ็มมี่ แล้วนึกถึงบิ๊กขึ้นมา

                                    เราก็ลืมไม่ลงซะงั้น ใครรู้ช่วยบอกทีตอนนี้บิ๊กอยู่ไหนอ่า .. อืม ต้องไปแล้วล่ะ บายนะคะ* ..

● ~ FAI--FINE--PHAI is ME ~ DINSORGOT ~ =>AFS ●: Life

พ่อ...แม่...

กำ ต้องไปกินไอติมอ่ะ